عبدی

X

عبدی

عمومی


	درد بنهان هزاران درد وغم بردل زحرف این و آ ن دارم چه سا زم گر ببا غ دل کم وبیش آشیا ن دارم ..من آن مرغ گرفــــتا رم که بشـــکسته پر وبا لم که تیری ازکما ن رفته به بال و پـــرنهان دارم بلای خا نما ن سوزی زحــرف آ تش ا فروزان غمی جا نسوزچنا ن آ تش بسینه بی اما ن دارم زغمها ی نها ن من هــزاران قصه ها گـویــند. چه گویم من در این دفتر که بردل داستا ن دارم. .ازاین د ورا ن تنها ئی کتا بی بس قطوردارم بسینه آ تشین گفتا ر د و چند ا ن برزبان دارم .. چه میکوشی بد رما نم توکه دردم نمیـــدا نـی.. . زتو ای درد بی درما ن چه آذرها بجا ن دارم \|+\| نوشته شده توسط عبدی در سه شنبه بیست و چهارم شهریور 1388 \|


	با دیده باز بنگر.. بنام یزدان باک که از نیستی هستی . .واز هستی نیستی.. امروز .در یک کوفی شوبی بودیم با چند تا دوستانم .که از کشورهای مختلف .وگب وحرف مان در باره همین زمینه بود..که کسی هیچ وقت روشنی خانش را به دیگری نمی دهد وخودش در تاریگی بشیند.وچرا دوستان مان در این فکرند..که رفیقی یااشنای برای کسی دیگر سفری با صفا مهیا می کند ..چرا ما در این فکریم که دولتی بر دولت دیگر وملتی دیگر فرش زرین زیز پایش می زارد.. باید بر انچه داریم افتخار کنیم. خداوند یکتا را سپاسگزارم که این نعمت بزرگ و ارزشمند را در چنین روزهایی و سی سال قبل به مردم ایران زمین هدیه داد. حکومت اسلامی آرزویی بود که پدران و نیاکان ما چندین دهه ی قبل در سر می پروراندند، اما به لطف و رحمت الهی و رهنمون های حضرت امام (ره) این افتخار و عزت نصیب نسل حاضر و آیندگان ایران زمین شد. . \|+\| نوشته شده توسط عبدی در چهارشنبه شانزدهم اردیبهشت 1388 \|


	عكسها \|+\| نوشته شده توسط عبدی در چهارشنبه بیست و سوم بهمن 1387 \|


	روزگار زمان با من بکرد نا مهربانی ..اسیرم کرد در ایام جوانی ..---------------------از ان ترسم که با ناامیدی ....---------ببندم دیده از دنیای فاني \|+\| نوشته شده توسط عبدی در سه شنبه پانزدهم بهمن 1387 \|


	غزال ..سعدی..صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را که سر به کوه و بیابان تو داده ای ما را الا باد سحرگاهی گراین شب روزمیخواهی از آن خورشید خرگاهی برافکن دامن محمل اگر عاقل بود داند که مجنون صبر نتواند شتر جایی بخواباند که لیلی را بود منزل زعقل اندیشه ها زاید که مردم را بفرساید گرت آسودگی باید برو عاشق شو ای عاقل عجایب نقش ها بینی خلاف رومی و چینی اگر با دوست بنشینی ز دنیا و آخرت غافل در این معنی سخن باید که جزسعدی نیاراید که هرچه از جان برون آید نشیند لاجرم بر دل \|+\| نوشته شده توسط عبدی در پنجشنبه سوم بهمن 1387 \|


	نا کام ------------------------------------------------ - جوانی حسرتا با من وداع جاودانی کرد وداع جاودانی حسرتا با من جوانی کرد بهار زندگانی طی شد و کرد آفت ایام به من کاری که با سرو و سمن باد خزانی کرد قضای آسمانی بود مشتاقی و مهجوری چه تدبیری توانم با قضای آسمانی کرد خلوتی داریم و حالی با خیال خویشتن گر گذاردمان فلک حالی به حال خویشتن ما در این عالم که خود کنج ملالی بیش نیست عالمی داریم در کنج ملال خویشتن ------------------------------------------------ گر گذاردمان فلک حالی به حال خویشتن ما در این عالم که خود کنج ملالی بیش نیست عالمی داریم در کنج ملال خویشتن \|+\| نوشته شده توسط عبدی در یکشنبه بیست و نهم دی 1387 \|


	عبـــــــــــــــــــــــــــــــــــدي در وصل هم ز عشق تو ای گل در آتشم عاشق نمی‌شوی که ببینی چه می‌کشم با عقل آب عشق به یک جو نمی‌رود بیچاره من که ساخته از آب و آتشم .---------------------------------------------------- گر از یادم رود عالم تو از یادم نخواهی رفت به شرط آن که گه‌گاهی تو هم از من کنی یادی خوشا غلطیدن و چون اشک در پای تو افتادن اگر روزی به رحمت بر سر خاک من استادی \|+\| نوشته شده توسط عبدی در یکشنبه بیست و نهم دی 1387 \|


ساحل جنوب	ساحل

|+| نوشته شده توسط عبدی در پنجشنبه بیست و سوم آبان 1387 |


	ربا عیات خیام بر لوح نشان بودنی ها بوده است پیوسته قلم ز نيک و بد فرسوده است در روز ازل هر آن چه بايست بداد غم خوردن و کوشيدن ما بيهوده است .------------------------------------------------------------------------ . اين کهنه رباط را که عالم نام است آرامگه ابلق صبح و شام است بزمی است که وامانده صد جمشید است گوريست که خوابگاه صد بهرام است \|+\| نوشته شده توسط عبدی در چهارشنبه بیست و دوم آبان 1387 \|


	حسرت حقیقت حسرتی بر دل گزاشتم . جوانی رفت پا بر چهل گز اشتم به غربت روزگار من بسر شد . خودم در دام وبی حاصل گزاشتم که هیچ روزی را بکام دل ندیدام. به درد غم وتنهای گز شت عمر عبدی . از این بخت وتقدیر که دارد عبدی \|+\| نوشته شده توسط عبدی در دوشنبه یازدهم شهریور 1387 \|